صنعتی‌شدن، بدون تردید، یک آرزوی ملی و زمینه‌ساز افتخار و رفاه شهروندان هر کشوری است؛ اما در شرایط فشارهای اقتصادی اخیر، فعال‌کردن ظرفیت‌های تولید روستایی به‌عنوان یک مسیر موازی با تلاش برای ساختن ایران صنعتی، می‌تواند یکی از راه‌های عبور از بحران باشد.
پول قدرتمند، پشتوانه محکم اقتصادی می‌خواهد و این پشتوانه چیزی جز تولید ناخالص ملی نیست. تولید ناخالص ملی را می‌توان معدل اقتصادی دولت‌ها و کشورها دانست؛ شاخصی که در یک نگاه، تصویری کلی از وضعیت اقتصادی یک کشور ارائه می‌دهد.
ما چندین دهه است که سرگرم نوسانات قیمت دلار شده‌ایم، در حالی که آنها با برنامه‌ریزی بلندمدت، زیرساخت‌های اقتصادی خود را تا حدی مستحکم کرده‌اند که دلار را به پایه اصلی بسیاری از معاملات جهانی تبدیل کرده‌اند. حذف یا کمرنگ کردن نقش دلار، تا زمانی که معدل اقتصادی ما ضعیف باشد، نه‌تنها راه به جایی نمی‌برد، بلکه می‌تواند تمامی انرژی و منابع مالی کشور را نیز در چشم برهم‌زدنی هدر دهد.
وقتی دلار به‌عنوان یکی از ارزهای پایه در معاملات جهانی اعتبار دارد، آمریکا می‌تواند با انتشار آن، بخش قابل‌توجهی از کالاها و منابع جهان را خریداری کند، بدون آنکه الزاماً با همان نسبت با تورم داخلی مواجه شود.
از سوی دیگر، سیاست‌های فرهنگی و اقتصادی و ترویج شهرنشینی، بخش بزرگی از جامعه روستایی را در شرایطی که هنوز زمینه صنعتی‌شدن به اندازه کافی فراهم نشده بود، با مهاجرت گسترده از چرخه تولید سنتی خارج کرد. این در حالی است که در دوره گذار از اقتصاد سنتی به اقتصاد صنعتی، تولید خرد روستایی ـ از محصولات کشاورزی و دامی گرفته تا صنایع کوچک و حتی برخی فناوری‌های بومی ـ می‌توانست و می‌تواند به تقویت تولید ناخالص ملی کمک کند.
با معدل اقتصادی ضعیف و ادامه سیاست مصرف‌گرایی بدون پشتوانه تولید، نمی‌توان به جنگ دلار رفت. دلار آن‌قدر قدرتمند شده است که می‌تواند با سازوکار اقتصادی و پولی خود، منابع مالی و حتی بخشی از ظرفیت‌های انسانی کشورهای دیگر را به سمت اقتصاد آمریکا جذب کند.
بازگشت به تولید روستایی، با ترویج، تبلیغ و تسهیل فعالیت‌های اقتصادی، می‌تواند تولید کالاهای اساسی را تا مرز خودکفایی افزایش دهد. صنعتی‌شدن، بدون تردید، یک آرزوی ملی و زمینه‌ساز افتخار و رفاه شهروندان هر کشوری است؛ اما در شرایط فشارهای اقتصادی اخیر، فعال‌کردن ظرفیت‌های تولید روستایی به‌عنوان یک مسیر موازی با تلاش برای ساختن ایران صنعتی، می‌تواند یکی از راه‌های عبور از بحران باشد.
تسهیل فعالیت اقتصادی و فراهم‌کردن امکانات در روستاها می‌تواند شرایطی ایجاد کند که هر ایرانی، به‌جای مصرف‌گرایی صرف، به یک تولیدکننده کوچک تبدیل شود. آن زمان که حال معدل اقتصادی کشور، یعنی توان تولید و ایجاد ارزش در اقتصاد، بهتر شود، می‌توان با دلار یا هر ارز خارجی دیگری رقابت کرد.
جنگ واقعی با دلار، در بازار ارز اتفاق نمی‌افتد؛ در کارخانه، مزرعه، کارگاه و روستا اتفاق می‌افتد.
آدرس کوتاه خبر: