اگر خون آن چهار شهید قرار است معنایی داشته باشد، باید در حفاظت از جنگل‌ها و جلوگیری از تکرار این فاجعه دیده شود؛ نه فقط در قاب عکس‌ها و مراسم یادبود. ...

دختری از خانواده‌ای کُرد اهل درسیم که در سال ۱۹۸۶، در هفت‌سالگی، همراه پدر و مادرش، پس از سال‌ها فشار و ناامنی سیاسی، ناچار شد سرزمین خود را ترک کند و راه پناهندگی در اروپا را در پیش بگیرد. ...

مردم مریوان دیگر خواهان پرونده‌هایی نیستند که فقط باز شوند و بعد در سکوت فراموش شوند؛ مردم نتیجه می‌خواهند، شفافیت می‌خواهند و برخوردی می‌خواهند که مانع تکرار دوباره این اتفاقات شود. ...

این نوشتار تلاشی است برای بازگویی داستان تفلی؛ روستایی که گذشته‌اش هنوز در زندگی امروز جاری است و هر سنگ و هر دشت آن، صفحه‌ای از تاریخ ناگفته این سرزمین را در خود نهفته دارد. ...

بر اساس روایت مردم محلی، در محل کنونی زریبار شهری بود که حاکمی ظالم به نام «فیله‌قوس» داشت. ...

اینجا، انسان می‌آموزد که قدرت، نه در سکوت و آرامش، که در خروش و ایستادگی است؛ و تاریخ، همچون آب گویله، همیشه خروشان، همیشه تسخیرناپذیر و همیشه زنده است. ...

تپه تاریخی ترخان‌آباد، معروف به عبدالله‌بیگ، در جنوب شهر مریوان و مشرف به شهر و دریاچه زریبار قرار دارد و در سال ۱۳۷۷ با شماره ۲۰۴۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است نامش جدید است، اما خودش نه. ...

خاونکار، در زبان هورامی، به معنای «صاحب‌کار» یا «صاحب جهان» است، اما در اندیشه‌ی یارسانی، خاونکار نمادی از «نور درونی خداوند» در جان انسان است. ...

رسانه‌ها و سریال‌ها دیگر صرفاً ابزار سرگرمی نیستند؛ آن‌ها در سکوت، خالق ذهن و میل انسان شده‌اند. ...

برای کردها، زریبار تنها یک دریاچه نیست؛ نمادی است از پیوند انسان با طبیعت، از عزت و هویت مردمی که در سایهٔ کوه‌ها زندگی کرده‌اند. ...