پارێزەر؛ از رؤیای صعود تا دغدغه بقا

روژان‌پرس:‌ تیم فوتسال پارێزەر از سال ۱۳۹۶ فعالیت خود را با هدف اثبات توانمندی جوانان کردستان آغاز کرد؛ مسیری که از لیگ‌های پایین‌تر شروع شد و این تیم را به لیگ دسته اول فوتسال کشور رساند. صدرنشینی در دو فصل متوالی، حضور در رقابت‌های ملی و تلاش برای رسیدن به لیگ برتر، بخشی از کارنامه این باشگاه خصوصی است؛ باشگاهی که در کنار موفقیت‌های ورزشی، همچنان با چالش‌های مالی و نبود اسپانسر پایدار دست‌وپنجه نرم می‌کند.

مدیر تیم فوتسال پارێزەر در گفت‌وگو با روزنامه روژان، با تأکید بر ظرفیت جوانان کردستان برای رقابت در بالاترین سطوح ورزشی، از دشواری‌های تأمین هزینه‌های باشگاه، نبود حمایت اقتصادی مستمر و ضرورت توجه جدی‌تر مسئولان و شرکت‌های استان به ورزش سخن می‌گوید. او با اشاره به تجربه دو فصل صدرنشینی در گروه چهارم لیگ دسته اول و هدف صعود به لیگ برتر، معتقد است پارێزەر توانایی برداشتن گام‌های بزرگ‌تر را دارد، اما تحقق این هدف به تأمین به‌موقع بودجه، تقویت زیرساخت‌ها و شکل‌گیری حمایت‌های واقعی و پایدار وابسته است.

- از روز اول اعتقاد داشتم جوانان کردستان چیزی از جوانان دیگر استان‌ها کم ندارند فقط باید فرصت دیده‌شدن داشته باشند. پارێزەر را با همین باور شروع کردیم اینکه نماینده‌ای شایسته برای مردم کردستان باشیم و نشان بدهیم کردستان فقط تماشاگر ورزش کشور نیست، بلکه می‌تواند در بالاترین سطح هم حرفی برای گفتن داشته باشد. امروز که مسیرمان را از لیگ‌های پایین‌تر تا لیگ دسته اول نگاه می‌کنم، می‌بینم آن باور بی‌دلیل نبود.

گاهی واقعاً فراتر از توان یک نفر بوده است. وقتی باید هزینه قرارداد بازیکن، سفر، هتل، تمرین و مسابقات را تأمین کنید، اما درآمد ثابتی ندارید، هر روز مدیریت تبدیل به دغدغه می‌شود. من تا جایی که توانسته‌ام پای تیم ایستاده‌ام. اما یک سؤال دارم: مگر می‌شود از یک باشگاه انتظار داشت نماینده یک استان باشد، ولی هزینه ادامه مسیرش را یک نفر به‌تنهایی به دوش بکشد؟ این وضعیت نه منطقی است و نه می‌تواند ادامه‌دار باشد.

- این یکی از تلخ‌ترین سؤال‌های ما هم هست. تیمی که از لیگ‌های پایین‌تر بالا آمده، در سطح اول کشور بازی می‌کند، تماشاگر دارد و نام کردستان را نمایندگی می‌کند، چرا هنوز از یک حمایت مالی پایدار محروم است؟ ما ظرفیت تبلیغاتی داریم، سالن بزرگ داریم، هوادار داریم اما هنوز نتوانسته‌ایم این ظرفیت را به یک قرارداد جدی اقتصادی تبدیل کنیم. به نظرم مشکل فقط پارێزەر نیست مشکل این است که در کردستان هنوز آن‌طور که باید، ورزش را به چشم یک سرمایه اجتماعی و اقتصادی نگاه نکرده‌اند. هنوز مناطق ما خیلی به پیوند ورزش و اقتصاد باور ندارند.

- بله، پیگیری کرده‌ایم و همچنان هم پیگیر هستیم. بعضی مسئولان همراهی و قول مساعدت داشته‌اند، اما واقعیت این است که قول، هزینه مسابقه را پرداخت نمی‌کند. تیم برای شروع فصل به پول واقعی و به‌موقع نیاز دارد، نه حمایتی که معلوم نیست چه زمانی محقق می‌شود. انتظار ما این است که شرکت‌ها و مجموعه‌های اقتصادی استان وارد میدان شوند و مسئولان هم برای شکل‌گیری این همکاری‌ها کمک کنند. اگر قرار است ورزش کردستان رشد کند، باید از مرحله حرف‌زدن عبور کنیم.

- راز خاصی نداشت کار کردیم، جنگیدیم و به بازیکنانمان اعتماد داشتیم. با امکاناتی که در اختیارمان بود، توانستیم صدرنشین شویم و نشان بدهیم می‌شود با برنامه و انگیزه از خیلی محدودیت‌ها عبور کرد. برای من مهم‌تر از آن صدرنشینی، این بود که فهمیدیم ظرفیت صعود داریم. آن موفقیت اتفاقی نبود، بخشی از مسیری بود که از سال ۱۳۹۶ برایش زحمت کشیده بودیم.

- تجربه‌مان بیشتر شده بود، تیم را بهتر می‌شناختیم و بازیکنان هم باور بیشتری به مسیر داشتند. صدرنشینی برای دومین فصل متوالی نشان داد که پارێزەر یک تیم گذری و اتفاقی نیست. ما داریم قدم‌به‌قدم رشد می‌کنیم. حرف من این است، وقتی باشگاهی با امکانات محدود دو فصل متوالی خودش را در جمع تیم‌های برتر گروهش ثابت می‌کند، دیگر نباید فقط از آن انتظار تلاش بیشتر داشت؛ باید درباره حمایت از آن هم جدی فکر کرد.

- شکست تلخی بود، چون واقعاً برای صعود زحمت کشیده بودیم. اما آن تجربه به ما یاد داد که در این سطح، فقط خوب بازی‌کردن کافی نیست، باید از نظر فنی، مالی و امکانات هم آماده باشی. بااین‌حال، من نمی‌خواستم یک شکست تمام زحمات چند ساله مجموعه را از بین ببرد. به‌جای عقب‌نشینی، دوباره کار را ادامه دادیم. فرق تیمی که هدف دارد با تیمی که فقط شرکت می‌کند، همین است.

- تلاش کردیم حرفه‌ای‌تر به تیم نگاه کنیم در انتخاب بازیکن، آماده‌سازی و شناخت رقبا دقیق‌تر شویم. اما اجازه بدهید یک واقعیت را هم بگویم: مدیریت و کادر فنی هرچقدر هم تلاش کنند، وقتی بودجه محدود باشد، دستشان بسته می‌ماند. نمی‌شود از یک باشگاه انتظار صعود داشت، ولی ابزار لازم را در اختیارش نگذاشت. ما از اشتباهات گذشته درس گرفته‌ایم حالا باید شرایطی فراهم شود که بتوانیم از آن تجربه استفاده کنیم.

مشکل فقط کوچک‌بودن یا محدودیت‌های سالن نبود. ما برای تمرین، میزبانی مناسب و جذب تماشاگر با محدودیت‌هایی روبه‌رو بودیم که طبیعتاً روی کار تیم اثر می‌گذاشت. وقتی تیمی در سطح ملی رقابت می‌کند، باید حداقل امکانات متناسب با آن سطح را داشته باشد. ورزشکار نباید انرژی‌اش را صرف مشکلاتی کند که اساساً وظیفه باشگاه به‌تنهایی نیست زیرساخت مناسب، مسئولیت مشترک مجموعه ورزش استان است.

برای ما اتفاق بسیار مهمی است. سالنی با ظرفیت ۶ هزار نفر می‌تواند فوتسال کردستان را وارد مرحله تازه‌ای کند. مردم ما نشان داده‌اند که اگر تیمی را از خودشان بدانند، با تمام وجود حمایتش می‌کنند. حالا می‌توانیم از این ظرفیت برای حضور پرشورتر هواداران، تبلیغات دور زمین و جذب اسپانسر استفاده کنیم. اما یک نکته مهم همچنان وجود دارد، این سالن نباید فقط در روز مسابقه روشن باشد و بعد فراموش شود. باید برای آن برنامه داشت و می شود آن را به خانه واقعی فوتسال کردستان تبدیل کرد.

- تفاوت اصلی در تجربه و مسیری است که پشت سر گذاشته‌ایم. ما از سطوح پایین‌تر شروع کردیم، قدم‌به‌قدم بالا آمدیم و حالا سومین فصل حضورمان در لیگ دسته اول را تجربه می‌کنیم. این مسیر با حرف و شعار طی نشده، هزینه داشته، زحمت داشته و گاهی با نگرانی‌های جدی مالی همراه بوده است. امروز شناخت بیشتری از لیگ داریم و هدفمان هم روشن‌تر است. ولی برای رفتن به مرحله بعد، دیگر فقط تلاش بیشتر کافی نیست باید پشتوانه باشگاه هم قوی‌تر شود.

- گروه آسانی نیست و ما هم انتظار مسابقه آسان نداریم. همه تیم‌ها برای نتیجه‌گرفتن آمده‌اند و ما برای رقابت جدی آماده می‌شویم. پارێزەر تجربه دو فصل گذشته را دارد و قرار نیست با ترس وارد زمین شود. به همه رقبا احترام می‌گذاریم، اما برای امتیاز گرفتن بازی می‌کنیم. هدف ما حضور تشریفاتی در لیگ نیست می‌خواهیم نماینده‌ای باشیم که تا آخرین مسابقه برای بهترین نتیجه می‌جنگد.

- با سختی فراوان و پیگیری شبانه‌روزی. هزینه رفت‌وآمد و اقامت در لیگ کشور شوخی‌بردار نیست، به‌خصوص وقتی فاصله شهرها زیاد است. گاهی پیش از آنکه به مسائل فنی مسابقه فکر کنیم، باید نگران تأمین هزینه سفر باشیم. آیا درست است باشگاهی که نماینده کردستان است، تا این اندازه برای هزینه‌های اولیه مسابقه دغدغه داشته باشد؟ باید برای تیم‌های حاضر در رقابت‌های ملی، سازوکار مشخصی برای حمایت از هزینه‌های پایه ایجاد شود. این حمایت هم می‌تواند شفاف، حساب‌شده و قابل نظارت باشد. فقط جالبه بدانید پارێزەر بیش از ۱۰ هزار کیلومتر در جاده و مسافرت خواهد بود آنهم فقط در کمتر از دو ماه !

- ما تا امروز نشان داده‌ایم که می‌شود با امکانات کمتر هم رقابت کرد اما قرار نیست همیشه کمبودها را با غیرت جبران کنیم. غیرت بازیکن جای پول هتل را نمی‌گیرد تعصب هوادار هم هزینه قرارداد بازیکن را پرداخت نمی‌کند. وقتی یک تیم از پشتوانه مالی و امکانات بیشتری برخوردار است، طبیعی است که در آماده‌سازی دست بازتری داشته باشد. ما همیشه می گوئیم امتیاز ویژه نمی‌خواهیم حرفمان این است که باشگاه‌های کردستان هم باید فرصت واقعی برای رشد داشته باشند. اگر از جوان کردستانی انتظار موفقیت داریم، باید امکانات موفقیت را هم فراهم کنیم.

- قطعاً. ما بعد از این همه سال تلاش، نمی‌خواهیم فقط در لیگ دسته اول بمانیم و بگوییم حضورمان خودش موفقیت است. هدفمان پیشرفت و حرکت به سمت لیگ برتر است. البته من اهل وعده‌ای نیستم که پشتوانه نداشته باشد. صعود به تیم آماده، بودجه مناسب و برنامه‌ریزی نیاز دارد. اگر این شرایط فراهم شود، پارێزەر ظرفیت رقابت جدی را دارد. ما مسیر را آمده‌ایم نمی‌خواهیم در چند قدمی رؤیایمان متوقف شویم.

- باید تیمی متناسب با هدفمان ببندیم، بازیکنان مؤثر جذب کنیم، کادر فنی را تقویت کنیم و برای آمادگی بدنی و تحلیل رقبا برنامه داشته باشیم. اما همه این‌ها یک پیش‌شرط دارد بودجه باید به‌موقع تأمین شود. وقتی فاصله زیادی تا شروع مسابقات باقی نمانده، نمی‌توان با دست خالی تیمی قدرتمند ساخت و انتظار نتیجه بزرگ داشت. از مسئولان و حامیان اقتصادی می‌خواهم اگر قرار است کمک کنند، حمایتشان را به زمانی موکول نکنند که بخش مهمی از فرصت آماده‌سازی از دست رفته است.

- من می‌خواهم پارێزەر فقط یک تیم بزرگسالان نباشد می‌خواهم باشگاهی باشد که از نوجوانان و جوانان کردستان بازیکن بسازد، آکادمی داشته باشد و به درآمد پایدار برسد. به دنبال مردمی‌کردن باشگاه هم هستیم تا هواداران فقط تماشاگر نباشند و در آینده آن نقش واقعی داشته باشند. رؤیای من این است که چند سال بعد، وقتی درباره پارێزەر صحبت می‌کنیم، فقط از صعود و نتیجه حرف نزنیم از ساختاری حرف بزنیم که برای جوانان این استان فرصت شغلی، ورزشی و امید ایجاد کرده است.

- از مسئولان می‌خواهم یک‌بار برای همیشه روشن کنیم که جایگاه ورزش در برنامه توسعه کردستان کجاست! نمی‌شود همیشه از ظرفیت جوانان حرف بزنیم، اما وقتی نوبت حمایت می‌رسد، همه منتظر اقدام دیگری بمانند. از شرکت‌های اقتصادی هم دعوت می‌کنم به‌جای کمک‌های مقطعی، وارد قراردادهای حرفه‌ای و تبلیغاتی شوند. ما در سالن ۲۲ گولان ظرفیت دیده‌شدن برندها را داریم و آماده همکاری شفاف هستیم. مردم می دانند در این همه سال پارێزەر از شما آمده و به شما تعلق دارد. همه‌چیزمان از مردم است. ما تا امروز با تکیه بر همین مردم جلو آمده‌ایم اما برای قدم بعدی، به حمایت واقعی و به‌موقع نیاز داریم. نگذاریم تیمی که با این همه زحمت به این جایگاه رسیده، فقط به دلیل کمبود امکانات از رؤیای بزرگ‌ترش دور بماند و از بین برود.

- اگر هدفمان این بود که ثابت کنیم جوان کردستانی توان رقابت در سطح کشور را دارد، فکر می‌کنم بخش مهمی از این مسیر را طی کرده‌ایم. ما از سطوح پایین‌تر شروع کردیم و امروز در لیگ دسته اول هستیم این اتفاق با امکانات فراوان و حمایت مالی مستمر به دست نیامده است. حاصل سال‌ها تلاش بازیکنان، کادر فنی، هواداران و مجموعه باشگاه است.

اما اگر هدفمان ساختن باشگاهی پایدار و برخوردار از پشتوانه مالی مطمئن بود، هنوز راه داریم. من به آنچه ساخته‌ایم افتخار می‌کنم، ولی از اینکه یک باشگاه بعد از این همه سال تلاش هنوز برای تأمین هزینه‌های اولیه مسابقات با مشکل روبه‌روست، راضی نیستم.

پارێزەر ثابت کرده است که می‌تواند رشد کند اما آیا ورزش کردستان قرار است همیشه با فداکاری چند نفر زنده بماند، یا روزی برای آن یک پشتوانه واقعی و ماندگار ساخته خواهد شد؟