شهرک لجستیک؛ فرصتی طلایی برای تحول اقتصادی کردستان

شهرک لجستیک یک مفهوم مهم در توسعه اقتصادی و حمل‌ونقل است که خصوصاً برای مناطقی غیرساحلی مثل کردستان ایران می‌تواند تحول‌آفرین باشد.

بندر خشک، یک مرکز لجستیکی و ترانزیتی است که کارکردهای اصلی یک بندر دریایی (مثل بارانداز، انبار، تشریفات گمرکی و بارگیری/تخلیه کالا) را درون سرزمین و دور از ساحل انجام می‌دهد.

به عبارت دیگر، بندر خشک، یعنی بندری که دور از ساحل روی خاک ساخته می‌شود، نه در کنار دریا‌. این مراکز معمولاً در نزدیکی ریل، آزادراه، صنایع بزرگ یا مرزهای زمینی قرار دارند و کالا را به شکل سریع‌تر، ارزان‌تر و کارآمدتر از مبادی ورودی/خروجی کشور (مثل بنادر ساحلی) به مقصد می‌رسانند.

«شهرک لجستیک» مجموعه‌ای است از انبارهای مدرن، سوله‌های حمل‌ونقل و تخلیه، مراکز گمرکی و ترخیص کالا، خدمات بسته‌بندی و توزیع، خدمات بیمه و مالی و خدمات فناوری اطلاعات لجستیک و هدف آن این است که زنجیره تامین کالا (Supply Chain) از تولید تا مصرف را ساده، سریع و کم‌هزینه کند.

استان کردستان، مرزی است نزدیک به بازارهای عراق و اقلیم کردستان است؛ از نظر موقعیت جغرافیایی در مسیر مهم ترانزیتی قرار دارد و صنایع در حال رشد و صادرات بالقوه زیادی دارد اما به دلیل نبود زیرساخت‌های حمل‌ونقل، بسیار هزینه‌بر عمل می‌کند. ایجاد شهرک لجستیک و بندر خشک می‌تواند هزینه حمل‌ونقل را کاهش دهد، کالا از بنادر جنوبی یا مرزها مستقیم به این مرکز منتقل شده و از آنجا توزیع شود. همچنین زمان رسیدن کالا را کوتاه کند. در واقع وجود مراکز تخلیه و انبار نزدیک بازار هدف، سرعت چرخه تجارت را افزایش می‌دهد.

همچنین صادرات و واردات را تسهیل کند و کسب‌وکارها راحت‌تر می‌توانند کالاهای خود را ترخیص و ذخیره کنند.

کمک به اشتغال‌زایی و نقش اقتصادی کردستان را افزایش دهد و در نهایت استان تبدیل به قطب لجستیک و ترانزیتی غرب کشور می‌شود.

می‌توان گفت شهرک لجستیک یا بندر خشک، مرکز ترانزیت و لجستیک پیشرفته‌ای است که کالا را سریع‌تر و ارزان‌تر مدیریت می‌کند؛ باعث رونق تجارت و صادرات می‌شود، اشتغال و توسعه اقتصادی در منطقه ایجاد کرده و کردستان را به یک هاب لجستیکی مهم تبدیل می‌کند. به همین دلیل استاندار کردستان بر ایجاد آن تأکید می‌کند چون می‌تواند اقتصاد، اشتغال و تجارت منطقه را متحول سازد.

راه‌آهن ستون فقرات هر بندر خشک است. بدون اتصال ریلی، شهرک لجستیک عملاً به یک پایانه بار جاده‌ای تقلیل پیدا می‌کند و مزیت رقابتی خود را از دست می‌دهد. در کردستان، حمل‌ونقل ریلی هنوز در مرحله توسعه اولیه است و شبکه آن نه از نظر طول مسیر و نه از نظر اتصال به کریدورهای اصلی کشور کامل نیست؛ بنابراین اجرای بندر خشک بدون تکمیل زیرساخت ریلی، چالشی جدی خواهد بود. این یعنی سرمایه‌گذاری هم‌زمان در ریل، پایانه‌های بار و اتصال به شبکه سراسری ضروری است.

با این حال، وجود مرز رسمی باشماق یک مزیت راهبردی بزرگ است. باشماق یکی از فعال‌ترین گذرگاه‌های تجاری ایران با اقلیم کردستان عراق است و عملاً می‌تواند نقش «دروازه ترانزیت غرب کشور» را ایفا کند. اگر بندر خشک در پس‌کرانه این مرز شکل بگیرد، کالا می‌تواند پیش از ورود یا پس از خروج از کشور، در همان منطقه تجمیع، ترخیص و توزیع شود؛ این یعنی کاهش هزینه، کاهش زمان و افزایش جذابیت مسیر برای تجار.

تفاهم‌نامه میان استانداری و نیروی دریایی ارتش که توسط لهونی و دریادار ایرانی امضا شد از این جهت مهم است که می‌تواند اتصال عملیاتی بندرهای جنوبی کشور به غرب ایران را تسهیل کند؛ به بیان دیگر، اگر هماهنگی دریایی-ریلی-زمینی شکل بگیرد، مسیر «بندر جنوبی- ریل- بندر خشک کردستان- مرز باشماق- عراق» می‌تواند به یک کریدور منظم تبدیل شود.

در مجموع، مسیر سخت است اما غیرممکن نیست. اگر توسعه ریلی با مدیریت یکپارچه مرزی و حمایت ملی همراه شود، چشم‌انداز تبدیل کردستان به هاب لجستیکی غرب کشور واقع‌بینانه و حتی دست‌یافتنی خواهد بود.