در جایزه بینالمللی «مستوره» برگزیدگان در چهار محور علمی، فرهنگی، اجتماعی و مذهبی انتخاب خواهند شد و علاوه بر چهار برنده اصلی، چهار چهره نیز بهعنوان شایسته تقدیر معرفی میشوند.
جایزه جهانی «مستوره»؛ ادای دین کردستان به نخستین زن مورخ ایران است که دانشگاه کردستان آن را برای نخستین بار برگزار می کند؛ رویدادی فرهنگی که بعد از «جایزه قلم ههژار» با هدف تجلیل از چهرههای اثرگذار کُرد در عرصههای علمی، فرهنگی، اجتماعی، ادبی و مذهبی برگزار میشود.به گزارش روژانپرس، معاون پژوهش و نوآوری دانشگاه کردستان در نشست خبری این رویداد با اشاره به حمایت وزارت علوم و استانداری کردستان گفت: جایزه «مستوره» تلاشی برای پاسداشت زنانی است که در حفظ و اعتلای فرهنگ، تاریخ، ادب و زیستبوم فرهنگی کردستان نقشآفرین بودهاند.
بهمن بهرامنژاد با تأکید بر جایگاه دانشگاه کردستان بهعنوان دانشگاه نسل چهارم افزود: نزدیک به ۴۰ درصد برنامههای دانشگاه در مسیر پاسخ به نیازهای جامعه و حل مسائل منطقه طراحی شده و این جایزه نیز بخشی از همین رویکرد پیوند میان دانشگاه و جامعه است.
در ادامه، «یادگار کریمی» مدیر پژوهشکده کردستانشناسی دانشگاه کردستان، شکلگیری این جایزه را نتیجه مطالبه نهادهای مدنی، انجمنهای ادبی و فعالان حوزه زنان دانست و گفت: پس از تجربه موفق جایزه «قلم هژار»، ضرورت معرفی زنان اثرگذار کُرد بیش از پیش احساس شد و جایزه «مستوره» با همین نگاه متولد شد.
به گفته وی، برگزیدگان در چهار محور علمی، فرهنگی، اجتماعی و مذهبی انتخاب خواهند شد و علاوه بر چهار برنده اصلی، چهار چهره نیز بهعنوان شایسته تقدیر معرفی میشوند. در این فرآیند، زنان اثرگذار از شهرها، روستاها و جوامع محلی در کنار چهرههای شناختهشده مورد ارزیابی قرار میگیرند.
مراسم نخستین دوره جایزه بینالمللی «مستوره» اواخر اردیبهشت تا اوایل خرداد ۱۴۰۶ در سنندج برگزار خواهد شد.
مستوره اردلان؛ نخستین زن مورخ ایران
ماهشرف خانم قادری، متخلص به مستوره اردلان، از برجستهترین زنان تاریخ ایران و چهرهای ماندگار در تمدن کُردی است. او در سنندج و در خاندان اردلان چشم به جهان گشود و با وجود محدودیتهای عصر خود، به شاعری، فقه، ادبیات و تاریخنگاری روی آورد.
اثر ماندگار او، تاریخ اردلان، مستوره را بهعنوان نخستین زن مورخ ایران در تاریخ ثبت کرده است؛ زنی اندیشمند که در کنار دیوان شعر و آثار دینی خود، روایتگر بخشی از هویت تاریخی کردستان شد. او سالهای پایانی عمر را در سلیمانیه گذراند و همانجا درگذشت، اما میراث فکریاش همچنان یکی از درخشانترین نمادهای حضور زنان کُرد در فرهنگ و تاریخ ایران به شمار میرود.
آدرس کوتاه خبر: