کاشت ۴۰۰ نهال به مناسبت هفته سنه در دامنه آبیدر

با آغاز موج جدید درختکاری مردمی، آبیدر سنندج باز هم نفس تازه کرد.

به گزارش روژان‌پرس، کوه زیبای آبیدر، این نماد شهر تاریخی و فرهنگی سنندج، همراه با کوه‌های اطرافش همچون آبیدر بزرگ، خضر زنده، دۆڵ ئەسپان، بانتا و دامنه‌های سرسبزشان، سال‌هاست که مقصدی امن برای کوهنوردان و پناهگاهی برای آرامش شهروندان بوده است. در این سال‌ها، دوستداران طبیعت، فعالان محیط زیست، کوهنوردان و شهروندان مسئولیت‌پذیر همواره برای حفاظت از این سرمایه ملی و مکان‌های خاطره‌انگیز تلاش کرده‌اند تا ضمن بهره‌مندی مردم از این موهبت الهی، آن را سبزتر، و زیباتر به آیندگان بسپارند.

در مسیر توجه به طرح‌های درختکاری و توسعه فضای سبز و جنگلی کوه آبیدر، گروه‌های زیست‌محیطی و کوهنوردی و نیز فعالان این حوزه همواره نقشی کلیدی در رشد پوشش گیاهی داشته‌اند. شماری از شهروندان دغدغه‌مند نیز به‌صورت خودجوش برای حفظ و توسعه پوشش جنگلی منطقه، به‌ویژه کوه آبیدر، کوشیده‌اند. یکی از این شهروندان مسئولیت‌پذیر، «رضا محمدیان»، جوان فعال در حوزه‌های اجتماعی و زیست‌محیطی است که به تازگی در کوه آبیدر بزرگ (ئەویەرە گەورە) به مناسبت هفته سنه و گرامیداشت چهارصدمین سال جابه‌جایی پایتخت اردلان و نام‌گذاری «سنه»، اقدام به کاشت ۴۰۰ اصله نهال از گونه‌های گوناگون کرده است.

رضا محمدیان در گفت‌وگو با خبرنگار ما اظهار داشت: «هدف من، نخست تلاش برای ادامه دادن راه ارزشمند گذشتگان و کسانی است که برای سرسبزی آبیدر و طبیعت این منطقه کوشیده‌اند. همچنین گسترش فرهنگ درختکاری، افزایش سرانه فضای سبز، توسعه پوشش گیاهی و جنگلی و آبادانی بخشی از این منطقه در آبیدر بزرگ مدنظر من بوده است.»

محمدیان با قدردانی از همه حامیان و فعالان محیط زیست برای همکاری در کاشت نهال و حفاظت از طبیعت منطقه افزود: «تلاش همه دلسوزان، به نمادی از همراهی مردم برای ساختن آبیدری سبزتر تبدیل شده است؛ مسیری که با تداوم این مشارکت‌ها می‌تواند به توسعه پایدار و حفظ منابع طبیعی منطقه منجر شود. من نیز با همین احساس مسئولیت و علاقه، دست به این کار زدم و آن را ادامه خواهم داد.»

وی تصریح کرد: «در همین راستا و به یاد چهارصدمین سال نام‌گذاری "سنه"، چهارصد نهال از گونه‌های بومی و مقاوم مانند بلوط، بادام تلخ کوهی، زیتون تلخ، ارغوان، گلابی وحشی، سنجد، وەنەتەق و کاج سوزنی (به دلیل سازگاری بالا با اقلیم منطقه) را با همکاری آقایان امجد خدامرادیان و پدرم احمد محمدی طی چند روز در محدوده کوه آبیدر بزرگ کاشتیم. امیدوارم دوستان طبیعت‌دوست ما را در این مشارکت خودجوش و مردمی همراهی کنند و نهادهای مرتبط نیز برای حفظ و توسعه این کار، از ما حمایت کنند.»

این جوان طبیعت‌دوست و فعال زیست‌محیطی بیان کرد: «طبیعت جایگاه آرامش، کوهنوردی و طبیعت‌گردی است و به همه ما تعلق دارد. اما حضور موتورسوارانی که با موتورهای تریل از کوه آبیدر بزرگ به عنوان پیست استفاده می‌کنند، ضمن آنکه صدای وحشتناک موتورها پرندگان و جانوران را می‌ترساند و باعث کوچ آنان می‌شود، به پوشش گیاهی و نهال‌ها نیز آسیب می‌رساند و فضایی ناخوشایند ایجاد می‌کند. انتظار می‌رود این عزیزان از پیست‌های تخصصی و مکان‌های دیگری استفاده کنند.»

محمدیان با اشاره به اینکه توسعه فضای سبز در دامنه‌های هر دو آبیدر نه تنها به بهبود کیفیت هوا کمک می‌کند، بلکه نقش مهمی در حفظ پوشش گیاهی، زیباسازی منطقه و افزایش آرامش شهروندان دارد، گفت: «قصد داریم فاز دوم را در پاییز به سمت مسیر خضر زنده آغاز کنیم. اما متأسفانه تعدادی از دامداران جوامع محلی و روستاهای اطراف، توجه چندانی به حفظ و حراست از پوشش گیاهی و نهال‌های کاشته‌شده ندارند و با رها کردن دام‌های خود در دامنه این مناطق، به ویژه آبیدر بزرگ، به نهال‌های تازه‌کاشته شده آسیب می‌زنند. از این عزیزان خواهشمندیم که در حفاظت از محیط زیست و طبیعت ارزشمند این مسیرها مشارکت جدی‌تری داشته باشند و از نابودی نهال‌ها جلوگیری کنند؛ چرا که همه ما باید در اهمیت به منابع طبیعی و تقویت حس مسئولیت‌پذیری نسبت به محیط زیست نقشی مؤثر و نتیجه‌بخش ایفا کنیم.»