بازگشت مادر تنها زمانی ممکن است که مطمئن شود صدایش شنیده میشود و قرار نیست مشکلات تکرار شوند. گفتوگو باید در فضایی آرام، بدون قضاوت و با هدف فهمیدن انجام شود.
گزارش: یک ناشناس/ شهروندخبرنگار
قهرهای طولانی و ترک منزل، یکی از چالشهای رایج اما کمتر بیانشده در خانوادههای امروز ایران است. در بسیاری از موارد، اختلافات نه از یک حادثه بزرگ، بلکه از انباشتهشدن گلایههای کوچک و انتظارات برآوردهنشده آغاز میشود. ماجرای خانوادهای که این روزها درگیر قهر مادر، سردرگمی پدر و اضطراب شدید دخترشان هستند، نمونهای روشن از این واقعیت است.
توقعاتی که شنیده نشد، بحرانی که شکل گرفت
در این خانواده، زن خانه به دلیل بیتوجهی به درخواستها و نیازهای عاطفیاش، خانه را ترک کرده است. او سالها انتظارات خود را ابراز کرده، اما به گفته نزدیکان، این نیازها یا جدی گرفته نشده یا به آینده موکول شده است.
در نهایت، این چرخه نادیدهگرفتن باعث شد احساس «بیاهمیتی» در او شکل بگیرد و تصمیم به ترک خانه بگیرد.
کارشناسان خانواده معتقدند که بسیاری از ترکهای ناگهانی، نتیجه سالها گفتوگوهای نیمهکاره، وعدههای انجامنشده و سوءتفاهمهای حلنشده است.
پدری دستپاچه با تصمیمهای احساسی و خشن
مرد خانواده که از این وضعیت شوکه شده، در تلاش است با تماسهای مکرر و اصرار برای بازگشت همسرش، شرایط را کنترل کند. اما روانشناسان هشدار میدهند:
رفتارهای هیجانی، گفتوگو را سختتر و مسیر بازگشت را طولانیتر میکند.
نشانههای دستپاچگی پدر، از توهمات دانایی، عدم باور به قدرت مشاور متخصص خانواده، از دوندگیهای بیبرنامه تا صحبتکردن با افراد غیرمرتبط، تنها بر شدت اختلاف میافزاید و همسرش را از بازگشت دورتر میکند.
دختری نوجوان در میان ترس و بلاتکلیفی
بیشترین آسیب این ماجرا متوجه دختر ۱۴ ساله خانواده است. نوجوانی که در مرحله حساس رشد قرار دارد و با احساساتی مانند ترس از جدایی والدین، سردرگمی و بیثباتی عاطفی روبهرو شده است.
متخصصان حوزه کودک و نوجوان تأکید میکنند که «بیاطلاعی»، تهدیدی بزرگتر از خود اختلافات است.
این دختر نیاز به آرامسازی، توضیح واضح و حمایت مداوم دارد تا از آسیبهای درازمدت روانی در امان بماند.
راهکارهای پیشنهادی برای بازگشت آرامش
۱. ایجاد فضای امن برای گفتوگوی سازنده
بازگشت مادر تنها زمانی ممکن است که مطمئن شود صدایش شنیده میشود و قرار نیست مشکلات تکرار شوند. گفتوگو باید در فضایی آرام، بدون قضاوت و با هدف فهمیدن انجام شود.
2. مدیریت هیجان و توقف رفتارهای اجباری
اصرار، خواهش افراطی یا فشار از سوی خانوادههای دو طرف، اغلب نتیجه عکس دارد. اولین گام، بازیابی آرامش خود پدر و پذیرش نیاز به برنامهریزی است.
3. اطلاعرسانی مناسب به فرزند
دختر نوجوان باید بداند که اختلاف والدین «تقصیر او نیست». این جمله ساده، از فروپاشی روحی بسیاری از نوجوانان جلوگیری میکند.
4. کمک گرفتن از مرکز مشاوره خانواده
حضور یک متخصص بیطرف میتواند گفتوگو را هدایت و سوءتفاهمها را اصلاح کند. بسیاری از خانوادهها پس از یک یا دو جلسه به تفاهم رسیدهاند.
این ماجرا تنها یک اختلاف شخصی نیست؛ نمایی از واقعیتی گسترده در جامعه است. خانهها زمانی دچار بحران میشوند که ارتباط، احترام و گفتوگو جای خود را به عادت، بیتوجهی و برداشتهای شخصی میدهد.
خانواده، کوچکترین و در عین حال مهمترین واحد اجتماعی است. آرامش آن نه با هیجان و واکنشهای فوری، بلکه با شنیدن، فهمیدن و تلاش همدلانه حفظ میشود.
بازگشت مادر به این خانه ممکن است؛ به شرط آنکه این بار، «درخواستها شنیده شود» و «احساسات جدی گرفته شود».
آدرس کوتاه خبر: