سینا کریمی کردستانی، دلی مملو از امید و کامی پر از گلایه

معلول در اصل بخشی از پیکره جمعیت و سرمایه انسانی است که در دایره 2 قطبی استعداد و نیاز به حمایت زندگی می‌کند، این افراد برای کاهش رنج ناشی از نقص جسمی نیازمند حمایت‌های مادی و معنوی خانواده، جامعه و دولت است در غیر این صورت با مشکلات متعددی روبرو خواهد شد که هم اعتبار اخلاقی تمام لایه‌های مدعی انسانیت را با چالش مواجه و هم جامعه از توانائی‌های او محروم خواهد شد.

این جمله منطقی و تجربه شده است که «معلولیت ناتوانی نیست محدودیت است» زیرا بسیاری از این افراد کارائیذهایی دارند که در افراد سالم پیدا نمی‌شود، تاریخ نمونه‌های فراوانی از شاهکارهای علمی، ادبی و هنری معلولان دارد که تبدیل به الگوی افراد سالم شده است.

در همین کردستان افرادی مانند دکتر نصرالله ابراهیمی که نابیناست اما در کارنامه مثبت‌اش برای این دیار ارتش تکنفره و به اندازه هزاران نفر بینا مفید عمل کرده است.

وجود دارند که شاید اگر مانند ما سالم بودند توان خلق آن آثار را نداشتند چون این یک واقعیت است که آن‌کس که با نقص عضو می‌تواند خالق آثار ناب باشد اگر سالم بود آثاری به مراتب قوی‌تر می‌آفرید.

اما نگاه به عملکرد جامعه و دولت به افراد معلول کارنامه‌ای مملو از ایراد، انتقاد و گلایه را جلو چشمان افراد می‌گذارد زیرا نظام اجتماعی ما یا در برابر این قشر بی‌تفاوت است و یا با دیده «ترحم» به آنها می‌نگرد که هر دو درست نیست، اولی ریشه در بی‌عاطفگی دارد و دومی ریشه در نگاه ابزاری برای پر کردن رزومه دنیا و یا ساختن نردبان برای رفتن به بهشت.

امروزه خانواده‌های بسیاری در ایران داریم که نوع نگاه عمومی به فرزندان معلول آنها آرامش روحی و روانی آنان را نابود کرده و کوله‌باری از درد و رنج را بر سایر درد و رنجهای‌شان افزوده است.

بنابراین باید نگرش عمومی به افراد دارای نقص عضو تغییر کند تا تمام تاثیرات منفی ناشی از نگرش‌های سنتی بر جامعه، خانواده‌های آنها و روحیه این افراد پایان یابد که امیدوارم این بار مردم گام اول را بردارند و منتظر دولت نباشند تا دولت هم ناچار به پیروی از مردم شود.

باید به این واقعیت برسیم که حمایت جامعه از معلولان برای فعال‌سازی استعدادها و شکوفایی روحی و روانی‌شان باشد نه برای تامین معیشت و صدقه دادن، مگر اینکه حجم معلولیت چنان باشد که فرد نتواند خودکفا و خوداتکا باشد.

سال‌هاست که فردی ورزشکار ویلچرنشین به نام سینا کریمی کردستانی به عنوان سفیر دادخواهی و طراح مطالبات معلولان استان فریادخواهی می‌کند اما میزان موفقیت وی در احقاق حق این قشر را نمی¬توان تخمین زد و باید همه واقعیات را از زبان او شنید.

رئیس انجمن معلولان کردستان در گفت‌وگو با خبرنگار روژان پرس به تشریح نگرش حاکم بر جامعه، رویکرد متولیان امور و نیازهای معلولان پرداخت که اینک پیش روی شماست.

سینا کریمی کردستانی با اشاره به تغییر مداوم نگرش جامعه به معلولان گفت: تا چنذ سال قبل معلول در جامعه ما یا فردی سربار بود یا مستحق لطف و گاهی هم مورد بی¬مهری و تمسخر که هر دو مورد موجب رنجش این افراد بود به طوری که بسیاری از معلولان مانند دیوانه‌ها رفتار می‌کردند اما این روزها جامعه به مرور دارد آنها را به عنوان بخشی مفید و موثر در معادلات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی می‌پذیرد و در تلاش است تا از توانایی‌های آنان در روند توسعه استفاده کند.

وی افزود: کار به جائی رسیده که این افراد به جای دیوانه‌بازی، نقش هنری، ورزشی و اقتصادی بازی می‌کنند و آثاری از خود خلق می‌کنند که از سالم‌ها برنمی‌آید نمونه این افراد کسانی مانند خلق آثار حمزه رحمانی که تولید کننده قطعات خودرو برای سراسر کشور تولید می‌کند، علاوه بر این به پیام یاراللهی اشاره می‌شود که از نام‌آوران شنای ایران می‌باشد اما برای ادامه کار نیاز به حمایت دولت و جامعه دارند.

کریمی کردستانی تصریح کرد: دولت هم باید تمام بسترهای حضور استعدادها و توانائی‌های معلولان در روند توسعه را فراهم نماید تا علاوه بر استفاده از این قشر در مدار مدیریت پیشرفت و خروج آنها از انزوا بار سنگین هزینه زندگی آنان را از دوش خود بردارد و این را بپذیرد که در عصر کاهش فرزندآوری و حرکت جمعیت به سمت پیری و روبرو شدن کشور با کمبود نیروی کار این معلولان می‌توانند بخش بزرگی از نیاز به نیروی انسانی را تامین کنند.

این فعال اجتماعی ادامه داد: بر اساس آمار 70 هزار نفر معلول در کردستان زندگی می¬کنند که 480 نفر از آنها تحت پوشش خدمات انجمن معلولان هستند و این نهاد اجتماعی تمام تلاش خود را برای ورود آنها به مناسبات اجتماعی، معادلات اقتصادی، فعالیت¬های فرهنگی، هنری و ورزشی به کار می‌گیرد، علاوه بر این برنامه تحت پوشش قراردادن سایر معلولان به ویژه افراد ساکن در روستا را در دست اجرا داریم.

وی در مورد مشکلات موجود بر سر راه معلولان یادآور شد: در حال حاضر جدای از وجود ایرادات کوچک در نگرش برخی افراد و حتی خانواده‌ها که موجب آزارهای روحی و روانی می‌شود بخشی از قوانین حاکمیتی هم با حقوق و نیازهای این قشر تضاد دارد بنابراین ضرورت دارد حل این موارد در دستور کار قرار گیرد تا این افراد هم بتوانند همگام با افراد سالم در جامعه و روند توسعه نقش بازی کنند.

رئیس انجمن معلولان کردستان خاطر نشان کرد: بعضی از مدیران استان هنوز هم معلول را به عنوان فرد مستعد و توانا قبول نداشته و بر این باورند که باید حقوقی ناچیز به این افراد داده شده و در کنج خانه با مشکلات روحی و روانی آزار دهنده زندگی کنند اما باید این افراد را از گردونه مدیریت اخراج کرد تا این تفکر غلط در جامعه رسوب نکند.

کریمی کردستانی افزود: به این علت است که برخی از ادارات، سالن‌های ورزشی و پارک‌ها برای معلولان مناسب‌سازی نشده، بسیاری از مدیران و کارشناسان از قبول درخواست پروانه تولید این افراد خودداری می‌کنند، برخی از مربیان و متولیان ورزش باور به توانائی ورزشی معلولان نداشته و از دسترسی آنها به منابع و امکانات جلوگیری می‌کنند.

وی اعلام کرد: جا دارد از سید انور رشیدی شهردار سنندج، ارسطو گویلی شهردار سقز، دکتر کیومرث حبیبی معاون عمرانی استاندار، حسین رسولی مدیرکل بهزیستی تشکر و قدردانی کنیم زیرا تمام تلاش خود را برای انجام تعهدات خود در قبال معلولین به کار می‌گیرند اما در کنار این موضوع گلایه‌ای از دکتر لهونی استاندار داریم که به حد نیاز و در قواره حقوق معلولان به آنها توجه نمی‌کند این امر در موضوع دیدار با متولیان غیر دولتی امور معلولین بیشتر محسوس است که امیدواریم این موضوع را پایان دهند و دسترسی ما به ایشان آسان‌تر شود.