روستاشهر حسین‌آباد!

تبدیل شدن روستا به شهر همواره آرزوی بسیاری از روستاییان بوده است؛ اما وقتی این تغییر تنها در عنوان باقی بماند و زیرساخت‌های شهری فراهم نشود، طعم شیرین آن به تلخی می‌گراید. این همان سرنوشت حسین‌آباد است؛ جایی در یک نقطه استراتژیک که ساکنانش در کنار مشکلات و محرومیت‌ها، بار سنگین نام «شهر» را به دوش می‌کشند، بی‌آنکه از مزایای واقعی آن بهره‌مند شوند.

روستاشهر حسین‌آباد نه مورد توجه سرمایه‌گذاری‌های دولتی قرار گرفته و نه بخش خصوصی به دلیل محدودیت‌های موجود امکان ورود به عرصه توسعه را یافته است. همه می‌دانیم که وجود شهرداری، مرز میان روستا و شهر به شمار می‌آید؛ اما با وجود فعالیت چندساله شهرداری در حسین‌آباد، هنوز «طرح هادی» که مخصوص روستاهاست در آن حاکم است. در حالی که طرح جامع شهری سال‌ها پیش تهیه و تصویب شده اما تاکنون ابلاغ نشده است. همین بلاتکلیفی، سرمایه‌گذاری در پروژه‌های صنعتی، خدماتی و حتی عمرانی را ناممکن کرده است؛ چراکه بر اساس قوانین، بسیاری از تأسیسات و خدمات شهری در چارچوب طرح روستایی قابلیت اجرا ندارند.

به نظر می‌رسد برخی نمایندگان مجلس در گذشته، صرفاً برای جلب رأی، وعده تبدیل روستاها به شهر را داده‌اند؛ وعده‌ای که بعد از رسیدن به کرسی نمایندگی، تنها با ملاک جمعیت تحقق یافته و نتیجه آن چیزی جز نصب تابلویی رنگ و رو رفته در ورودی شهر نبوده است.

شهری که هنوز اثری از زیرساخت‌های شهری در آن دیده نمی‌شود و نشانی از مدنیت و شهرنشینی ندارد. تبدیل نیمه‌کاره روستا به شهر، نه مانع مهاجرت شده، نه اشتغالی ایجاد کرده و نه به توسعه و آبادانی منجر گردیده است؛ تنها بافت روستایی را از بین برده و هویت شهری نیز بلاتکلیف مانده است.

روستاشهر حسین‌آباد در مسیر کریدور شمال‌غرب به جنوب‌غرب کشور قرار دارد و سالانه هزاران مسافر از آن عبور می‌کنند. با این حال، هیچ‌یک از نیازهای اولیه شهری همچون پمپ‌بنزین، هتل، مرکز درمانی شبانه‌روزی یا حتی مراکز خرید معتبر در آن وجود ندارد. خبرنگار ما در گفت‌وگویی با یکی از جوانان حسین‌آبادی، نظر او را درباره امکانات شهری جویا شد. او با طنزی تلخ پاسخ داد: برای پمپ بنزین به روستای باقرآباد(باقلاوا) می‌رویم، برای خرید لباس به دیواندره و برای درمان و رادیولوژی هم راهی سنندج می‌شویم! در این شهر جز یک تابلوی خوشامدگویی، چیزی از امکانات شهری پیدا نمی‌شود.

با وجود تمام این محرومیت‌ها، جای تعجب است که تاکنون به این موضوع توجهی درخور نشده است. استاندار جوان و پرانرژی کردستان که به روحیه خستگی‌ناپذیر و تلاش‌های فراوانش در به‌کارگیری ظرفیت‌های بالقوه استان شهرت دارد، شاید به دلیل تراکم برنامه‌های سازنده‌اش مجالی برای پرداختن به حسین‌آباد نیافته است. به اذعان بسیاری از نخبگان و فعالان صنفی، یکی از اولویت‌های استاندار استفاده از ظرفیت‌های استان در حوزه گردشگری، صنعت، معدن و تجارت است و در این مسیر حتی وسعت دیدش فراتر از مرزهای کشور را در بر گرفته است.

انتظار می‌رود استاندار مردمی و محبوب در جهت احقاق حقوق عامه و مطالبات مردمی در اقدامی جهادی، طرح جامع شهری حسین‌آباد را ابلاغ کنند تا سرمایه‌گذاری‌های بخش خصوصی موجب اشتغال و رونق اقتصادی در این شهر شود.