آیین تجلیل از جمیل لطفاللهنسبی، سرمربی کردستانی تیم ملی تنیس روی میز، با حضور مسئولان، قهرمانان، پیشکسوتان ورزش و اهالی فرهنگ و هنر در خانه پینگپنگ سنندج برگزار شد؛ مراسمی برای پاسداشت سالها تلاش حرفهای، افتخارآفرینی در عرصههای آسیایی و جهانی و نقشآفرینی در پرورش ورزشکاران و ترویج اخلاق و منش پهلوانی.این آیین روز سهشنبه ۱۲ آبانماه، به همت انجمن تجلیل از مفاخر و هنرمندان کردستان، هیئت تنیس روی میز شهرستان سنندج و با همکاری ادارهکل ورزش و جوانان استان، در سالن زندهیاد اقبال لطفاللهنسبی برگزار شد؛ جایی که خانواده بزرگ ورزش کردستان گرد هم آمدند تا از چهرهای قدردانی کنند که فراتر از مسئولیتهای ملی خود، بخشی از اعتبار ورزش این دیار را در میدانهای بینالمللی نمایندگی کرده است.
در این مراسم، معاونان استاندار، مدیرکل ورزش و جوانان کردستان، فرماندار سنندج، مربیان ملی، قهرمانان آسیایی و جهانی، پیشکسوتان، رؤسای هیئتهای ورزشی، هنرمندان و جمعی از فعالان فرهنگی حضور داشتند.معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار کردستان با قدردانی از کارنامه حرفهای لطفاللهنسبی، او را از افتخارات ورزش استان دانست و گفت: استاندار و مجموعه مدیریتی کردستان به وجود چنین چهرههای ارزشمندی افتخار میکنند.
علیاکبر ورمقانی با تأکید بر ضرورت پاسداشت سرمایههای انسانی ورزش اظهار کرد: نباید اجازه داد سالها تلاش و تجربه پیشکسوتان و مربیان اثرگذار به فراموشی سپرده شود؛ افرادی که بدون چشمداشت، دانش و توان خود را برای پرورش نسلهای جدید و موفقیت ورزش کشور به کار گرفتهاند.
وی همچنین نقش خانوادهها، بهویژه همسران و مادران ورزشکاران و مربیان را در شکلگیری موفقیتهای ورزشی مهم دانست و بر ضرورت قدردانی از حمایت و همراهی آنان تأکید کرد.
مدیرکل ورزش و جوانان کردستان نیز با اشاره به جایگاه حرفهای لطفاللهنسبی در ورزش ایران، از او بهعنوان مربی توانمند و تأثیرگذار یاد کرد و گفت: جامعه ورزش استان و کشور حق بزرگی بر گردن این مربی دارد.فرزاد خاکی با اشاره به افزایش حضور ورزشکاران و مربیان کردستانی در عرصههای ملی افزود: شمار نمایندگان استان در این عرصه از دو نفر در سال گذشته به پنج نفر در سال جاری رسیده است.
وی حضور و همراهی مربیانی چون لطفاللهنسبی را فرصتی ارزشمند برای انتقال تجربه و دانش به نسل جوان ورزش استان دانست و خاطرنشان کرد: او با وجود جایگاه حرفهای در سطح ملی و فرصتهای فعالیت در خارج از کشور، همچنان با علاقه و بدون چشمداشت، دانش و تجربه خود را در اختیار ورزشکاران و مربیان بومی قرار میدهد.
جمیل لطفاللهنسبی در این مراسم با تشریح بخشی از مسیر حرفهای خود در هدایت تیم ملی تنیس روی میز ایران گفت: هنگامی که در سال ۱۳۹۴ مسئولیت این تیم را بر عهده گرفتم، تنیس روی میز ایران با کمبودها و چالشهای متعددی روبهرو بود و جایگاه مطلوبی در ردهبندی جهانی نداشت.
وی افزود: ایران در آن مقطع رتبه سیوپنجم جهان را در اختیار داشت، اما با تلاش جمعی بازیکنان، کادر فنی و حمایتهای صورتگرفته، توانستیم جایگاه کشور را به رتبه هفدهم جهان ارتقا دهیم.
سرمربی تیم ملی تنیس روی میز ایران همچنین از کسب چهار مدال برنز جهانی در دوره مسئولیت خود خبر داد و این دستاوردها را حاصل همدلی، تلاش مستمر و همکاری مجموعه تیم ملی دانست.لطفاللهنسبی، نقش خانواده در موفقیتهای حرفهای خود را مورد اشاره قرار داد و گفت: بخش مهمی از آنچه به دست آوردهام، حاصل حمایت خانواده و بهویژه همراهی و فداکاری همسرم است؛ کسی که در سالهای حضور من در اردوها و مسئولیتهای ورزشی، بار سنگین اداره خانواده را بر دوش کشید. این همراهی را هرگز فراموش نمیکنم.
وی همچنین از مربیان، همکاران، فدراسیون، وزارت ورزش و جوانان، ادارهکل ورزش و جوانان کردستان و تمامی کسانی که در مسیر فعالیت حرفهای و موفقیتهای تیم ملی همراه او بودهاند، قدردانی کرد.
در ادامه این آیین، ناصر رحیمیان، رئیس هیئت تنیس روی میز شهرستان سنندج، یحیی صمدی، دبیر انجمن تجلیل از مفاخر و هنرمندان کردستان، جلال شریعتی و فتانه مرادی از اعضای هیئتمدیره این انجمن، در سخنانی به تبیین نقش و کارنامه لطفاللهنسبی در توسعه تنیس روی میز ایران و کردستان، تربیت قهرمانان و ترویج اخلاق ورزشی پرداختند.
از دیگر بخشهای این مراسم، اجرای موسیقی عرفانی و دفنوازی گروه «نالی» سنندج به سرپرستی و خوانندگی حمید وکیلی، شعرخوانی ناصر روشن در وصف جمیل لطفاللهنسبی و اجرای موسیقی اصیل و فولکلور کردی توسط علیرضا محمودی با همراهی نوازندگی یادگار ناوخاصی، هنرمند روشندل سنندجی بود.
حضور هنرمندان در کنار قهرمانان و پیشکسوتان ورزشی، جلوهای از پیوند فرهنگ و ورزش در این آیین بود؛ پیوندی که میتواند فراتر از مدال و رکورد، به تقویت سلامت اجتماعی، مسئولیتپذیری، همبستگی و ترویج منش پهلوانی کمک کند.
در پایان، با اهدای لوح تقدیر و هدایایی از سوی برگزارکنندگان و مسئولان حاضر، از سالها تلاش و خدمات جمیل لطفاللهنسبی در عرصه ورزش قهرمانی و مربیگری قدردانی شد.جمیل لطفاللهنسبی، متولد ۹ تیر ۱۳۴۶ در سنندج، از مربیان شناختهشده تنیس روی میز ایران است که سابقه هدایت تیمهای ملی نوجوانان، بزرگسالان و ناشنوایان کشور را در کارنامه دارد.
یکی از شاخصترین دستاوردهای دوران مربیگری او به بازیهای آسیایی ۲۰۱۸ جاکارتا بازمیگردد؛ جایی که تیم ملی تنیس روی میز ایران با هدایت وی در بخش انفرادی به مدال برنز دست یافت. نوشاد عالمیان پس از پیروزی برابر نماینده هنگکنگ، با رنکینگ دهم جهان، موفق شد مدالی تاریخی برای تنیس روی میز ایران به ارمغان آورد؛ مدالی که پس از ۵۲ سال انتظار در رقابتهای انفرادی بازیهای آسیایی به دست آمد.
کارنامه جمیل لطفاللهنسبی تنها با نتایج و مدالها تعریف نمیشود. تربیت ورزشکاران، انتقال تجربه به نسلهای بعد و پایبندی به اخلاق حرفهای، بخش دیگری از میراث ورزشی اوست؛ میراثی که نامش را در شمار سرمایههای ماندگار ورزش کردستان قرار داده است.لطفاللهنسبی از معدود مربیان ایرانی است که توانسته تیم ملی بزرگسالان تنیس روی میز کشور را به دسته یک جام جهانی و جمع ۲۴ تیم برتر جهان برساند. کارنامه او، فراتر از مسئولیت سرمربیگری تیم ملی، مجموعهای از تجربههای بینالمللی، دستاوردهای فنی و فعالیتهای آموزشی را در بر میگیرد.
حضور در المپیک ریو ۲۰۱۶، هدایت تیم ملی ایران در بازیهای آسیایی جاکارتا و هانگژو و تداوم فعالیت در رقابتهای بینالمللی، بخشی از مسیر حرفهای این مربی کردستانی است. صعود تاریخی تیم ایران به نیمهنهایی بازیهای آسیایی هانگژو و کسب مدال برنز تیمی پس از ۶۵ سال، از دستاوردهای شاخص دوران مربیگری او به شمار میرود.
لطفاللهنسبی در کنار فعالیت در سطح ملی، سابقه سرمربیگری در عراق را نیز دارد. ترجمه کتاب سطح یک مربیگری فدراسیون جهانی تنیس روی میز و فعالیت بهعنوان مدرس رسمی و بینالمللی این فدراسیون در کشورهای مختلف، نشاندهنده ابعاد دیگری از نقش او در توسعه دانش فنی این رشته است؛ نقشی که از میدان مسابقه فراتر میرود و به انتقال تجربه و تربیت مربیان نیز پیوند میخورد.
افتخارات جمیل لطفاللهنسبی تنها دستاورد یک مربی نیست؛ بخشی از تاریخ تلاش و سرمایهگذاری چندنسلی خانوادهای است که هویت ورزشی خود را با پینگپنگ و خدمت به ورزش این سرزمین پیوند زده است.
استقبال و حضور پرشور مردم، ورزشکاران و اهالی فرهنگ در آیین تجلیل از او در سنندج نیز نشان داد که جایگاه مفاخر ورزشی تنها با شمار مدالها و عناوین قهرمانی سنجیده نمیشود. مردم، قهرمانی را هنگامی ماندگارتر میدانند که با اخلاق، مسئولیتپذیری، وفاداری به ریشهها و خدمت به جامعه همراه باشد.