جهان امروز بیش از هر زمان دیگری خبر دارد؛ اما شاید بیش از همیشه به «حقیقت» نیازمند است.هر صبح که چشم باز می‌کنیم، با ده‌ها خبر درباره جنگ، مذاکره، تحریم، بازار نفت، سقوط و صعود ارزها و تصمیم‌های سیاسی دولت‌ها روبه‌رو می‌شویم. تحولات منطقه خاورمیانه نیز دیگر محدود به مرزهای جغرافیایی نیست؛ یک اتفاق در تنگه هرمز می‌تواند قیمت انرژی را در بازارهای جهانی تغییر دهد و یک تصمیم سیاسی در تهران، واشنگتن یا کشورهای منطقه می‌تواند بر زندگی میلیون‌ها نفر اثر بگذارد. تحولات امروز نیز نشان می‌دهد که نااطمینانی درباره امنیت کشتیرانی در هرمز همچنان بر بازار نفت سایه انداخته است.
در چنین شرایطی، یک خطر بزرگ‌تر از خود خبر وجود دارد: خبر نادرست.
در روزگاری که یک تصویر جعلی می‌تواند در چند دقیقه میلیون‌ها بار دیده شود و یک شایعه می‌تواند از یک خبر واقعی جلو بزند، تشخیص واقعیت به یک مهارت عمومی تبدیل شده است.
امروز دیگر فقط دولت‌ها و رسانه‌های رسمی روایتگر تحولات جهان نیستند. هر کاربر تلفن همراه می‌تواند یک خبر را منتشر کند؛ اما تفاوت بزرگی میان «منتشر کردن» و «خبررسانی» وجود دارد.
خبررسانی یعنی مسئولیت؛ وقتی منطقه در شرایط پرتنش قرار دارد، انتشار یک خبر تأییدنشده فقط یک اشتباه رسانه‌ای نیست؛ می‌تواند موجب ترس، التهاب اجتماعی و تصمیم‌های اشتباه شود.
از سوی دیگر، مردم نیز در این میان مسئولیت دارند. هر خبری که در شبکه‌های اجتماعی می‌بینیم، الزاماً واقعیت نیست. باید پرسید: منبع این خبر کجاست؟ چه کسی آن را منتشر کرده؟ آیا مرجع انتشار خبر معتبر است ؟ رسانه‌های معتبر دیگر نیز آن را تأیید کرده‌اند؟و...
این پرسش‌های ساده، در روزهای آرام شاید چندان مهم به نظر نرسند؛ اما در زمان بحران می‌توانند اهمیت حیاتی پیدا کنند.
ایران امروز در منطقه‌ای قرار گرفته که تحولات سیاسی، امنیتی و اقتصادی آن به‌شدت به یکدیگر پیوند خورده‌اند. از سوی دیگر، اختلافات و تنش‌های منطقه‌ای حتی روابط اقتصادی میان کشورهای همسایه را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
در چنین فضایی، جامعه بیش از آنکه به هیجان نیاز داشته باشد، به آگاهی نیاز دارد؛ بیش از آنکه به شایعه نیاز داشته باشد، به اطلاعات دقیق نیازمند است؛ و بیش از هر چیز، به رسانه‌هایی نیاز دارد که میان «خبر» و «ادعا» تفاوت بگذارند.
شاید مهم‌ترین درس تحولات امروز جهان همین باشد: در عصر انفجار اطلاعات، باسواد بودن فقط دانستن بیشتر نیست؛ تشخیص درست از نادرست است. جهان امروز به اندازه کافی پرتنش هست. اجازه ندهیم بی‌دقتی در انتشار اطلاعات، بر این تنش بیفزاید.
گاهی مسئولانه‌ترین کاری که یک انسان می‌تواند در برابر یک خبر انجام دهد، این است که قبل از بازنشر آن، فقط چند ثانیه مکث کند و بپرسد:
«آیا واقعاً مطمئنم که این خبر حقیقت دارد؟»