کردستان سال‌هاست با واژه‌های حماسه و مقاومت شناخته می‌شود؛ اما اکنون زمان آن رسیده است که توسعه نیز به یکی از مهم‌ترین واژه‌های سرنوشت این دیار تبدیل شود. منطقه آزاد بانه و مریوان، دیگر نباید در حد یک عنوان اداری یا مجموعه‌ای از تفاهم‌نامه‌های روی کاغذ باقی بماند؛ بلکه باید به بستری واقعی برای سرمایه‌گذاری، تولید، اشتغال پایدار و رونق اقتصادی بدل شود.
بدون تردید، سیدمعروف صمدی، مدیرعامل منطقه آزاد بانه و مریوان، در نشست خبری اخیر با تأکید بر نقش این منطقه در توسعه اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری و ایجاد پیوندهای تجاری با بازارهای داخلی و خارجی، چشمانداز روشنی را ترسیم کرد. این سخنان، آنگاه ارزش واقعی خود را نشان می‌دهد که به برنامه‌های اجرایی، قراردادهای روشن، حضور سرمایه‌گذاران و در نهایت احداث سوله‌های صنعتی و راه‌اندازی خطوط تولید منجر شود. بی‌شک، فاصله میان وعده و عمل تنها با مشاهده خروجی‌های ملموس و قابل ارزیابی از میان برداشته می‌شود.
نباید انکار کرد که بخش مهمی از مرزنشینان کردستان سال‌ها برای تأمین معاش، دشواری‌های طاقت‌فرسای مسیرهای مرزی را تحمل کرده‌اند. منطقه آزاد بانه و مریوان باید بتواند این وضعیت را به‌شکل اساسی تغییر دهد. توانمندسازی نیروی کار محلی، آموزش‌های فنی و حرفه‌ای، ایجاد فرصت‌های شغلی پایدار و به‌کارگیری جوانان بومی در واحدهای تولیدی، از مهم‌ترین وظایف این منطقه است. تبدیل «کولبر زحمت‌کش» به «تکنیسین صنعت‌گر»، تنها یک تغییر شغلی نیست؛ بلکه گامی اساسی برای حفظ کرامت انسانی و ساختن آینده‌ای مطمئن برای خانواده‌های مرزنشین است.
بدیهی است منطقه آزاد نباید به محلی برای انبارداری و عرضه کالاهای وارداتی محدود شود. اگر این منطقه صرفاً به گذرگاهی برای ورود کالا تبدیل شود، نمی‌تواند پاسخ‌گوی مطالبات اقتصادی مردم کردستان باشد. هدف اصلی، ایجاد ارزش‌افزوده، توسعه صنایع تبدیلی، حمایت از تولیدکنندگان بومی و گسترش صادرات است؛ و تحقق چنین هدفی به همکاری جدی استانداری، دستگاه‌های اجرایی، نهادهای مالی و مجموعه‌های مرتبط نیاز دارد.
تأمین زمین، تکمیل زیرساخت‌ها، ایجاد راه‌های دسترسی استاندارد، تأمین انرژی پایدار، توسعه خدمات گمرکی و فراهم‌کردن زمینه حضور سرمایه‌گذاران، از ضرورت‌های انکارناپذیر موفقیت منطقه آزاد است. هیچ دستگاهی نباید این طرح را پروژه‌ای اختصاصی و جدا از برنامه توسعه استان بداند. بی‌شک، موفقیت منطقه آزاد بانه و مریوان، آزمونی بزرگ برای مجموعه مدیریت اجرایی کردستان است و نتیجه آن با میزان هماهنگی و سرعت عمل دستگاه‌ها سنجیده خواهد شد.
ظرفیت‌های بومی نیز نباید در این مسیر نادیده گرفته شود. کردستان نباید تنها مصرف‌کننده کالاهای وارداتی باشد؛ بلکه باید بخشی از نیاز بازارهای داخلی و خارجی را با تولیدات خود تأمین کند. گزوی زاگرس، شیره انگور سیاه مریوان و دیگر محصولات کشاورزی و طبیعی منطقه، می‌توانند با بسته‌بندی مناسب، استانداردسازی، برندسازی و بازاریابی حرفه‌ای به کالاهایی صادرات‌محور تبدیل شوند. این محصولات نباید به‌صورت فله‌ای و با قیمت ناچیز در اختیار دلالان قرار گیرند. منطقه آزاد می‌تواند کانون بسته‌بندی، فرآوری و صادرات این تولیدات باشد تا سهم واقعی کشاورزان و تولیدکنندگان از ارزش‌افزوده افزایش یابد.
اکنون فرصتی تاریخی پیش روی مدیریت استان و مدیران منطقه آزاد بانه و مریوان قرار دارد. مردم کردستان بیش از هر زمان دیگری به نتیجه عملی وعده‌ها، برنامه‌ها و نشست‌ها نیاز دارند. زمان آن رسیده است تا تفاهم‌نامه‌ها به قراردادهای اجرایی، زمین‌های اختصاص‌یافته به واحدهای تولیدی و چشم‌اندازهای اقتصادی به سوله‌های صنعتی و خطوط تولید صادرات‌محور تبدیل شود.
منطقه آزاد بانه و مریوان، این فرصت طلایی، اگر با اراده جدی، برنامه‌ریزی دقیق و همکاری همه دستگاه‌ها به‌درستی استفاده شود، می‌تواند به یکی از مهم‌ترین پایه‌های توسعه اقتصادی غرب کشور تبدیل شود؛ توسعه‌ای که اشتغال، تولید، کرامت انسانی و رونق پایدار را برای مردم کردستان به همراه خواهد داشت. بی‌شک، این فرصت نباید سوزانده شود.