در ادبيات سياسي ترامپ، تهديد نظامی و دعوت به مذاکره آن‌قدر تکرار شده که ديگر تازگی خود را از دست داده است؛ گويی اين دو واژه، آدامسی هستند که هر روز بارها در دهان سياست او جويده مي‌شوند.
نمونه تازه اين رويکرد، اظهارات اخير رئيس‌جمهور آمريکا در گفت‌وگو با شبکه اسرائيلی است؛ جايی که بار ديگر از يک سو بر ادامه مذاکرات با ايران تأکيد کرد و از سوی ديگر هشدار داد که اگر اين مذاکرات به نتيجه نرسد، به گفته او بار دیگر عمليات نظامي گسترده روی خواهد آورد.
ترامپ در اين گفت‌وگو مدعی شده که مذاکرات عميقی با ايران در جريان است و افزود: زمان زيادي برای اين روند در نظر نخواهد گرفت.
او همچنين گفت: حملات احتمالی به ايران به درخواست کشورهای ميانجي به حالت تعليق درآمده و اين کشورها خواستار فراهم شدن فرصت برای ادامه گفت‌وگوها شده‌اند.
رئيس‌جمهور آمريکا همچنين ادعا کرد ايران به دنبال دستيابی به توافق است و در عين حال تأکيد کرد در صورت ناکامی مذاکرات، گزينه اقدام نظامی همچنان روی ميز خواهد بود.
اين نخستين بار نيست که ترامپ هم‌زمان از «مذاکره» و «تهديد نظامی» سخن میگويد؛ ادبياتی که در سال‌های اخير بارها در مواضع او تکرار شده و به يکي از ويژگي‌هاي ثابت گفتمان سياسي اش تبديل شده است.