خبرنگار روژانپرس: دکتر مسعود پزشکیان، رئیسجمهور، روز پنجشنبه پانزدهم آبانماه ۱۴۰۴ در دوازدهمین سفر استانی خود وارد سنندج شد؛ سفری که هرچند در این شرایط تحریم و وانفساس سقوط ارزش پول ملی نمیتوان نسبت به آن امیدوار بود اما از همان آغاز، نشانی از جدیت و برنامهریزی از سوی مقامات محلی داشت. برنامهریزیهایی که میتواند سکان هدایت استان را بدور از جریانات انحرفی و گرایشات سلیقهای، به سمت ثبات هدایت کند.
او در بدو ورود مورد استقبال نماینده ولیفقیه در استان، استاندار کردستان و جمعی از مسئولان محلی قرار گرفت و در ادامه با فرهیختگان، فعالان فرهنگی، اقتصادی و سیاسی دیدار کرد.
پزشکیان در نشستهای توسعه عدالت آموزشی و برنامهریزی استان، بر ضرورت تصویر واحد برای آینده کردستان تأکید کرد و گفت: هیچ پروژهای بدون پیگیری باقی نمیماند و هیچ مصوبهای نباید بدون اجرا بماند. او افزود که حدود ۲۵ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان اعتبار برای توسعه زیرساختها در نظر گرفته شده که بخش عمده آن به راهسازی، آموزش، بهداشت، آب و برق اختصاص دارد و بیش از ۱۲ هزار میلیارد تومان سرمایهگذاری خصوصی نیز برای رونق اقتصادی استان پیشبینی شده است.
رئیسجمهور در بخشی از سخنانش از زنی یاد کرد که دیه فرزند ازدست رفتهاش را صرف ساخت مدرسه کرده بود و این حرکت را الگویی از اخلاص و توسعه انسانی دانست. او تأکید کرد که توسعه کردستان بدون حضور و مشارکت مردم معنا ندارد.
اما در این سفر هم مطابق معمول سفرهای روسای جمهور قبلی، بادهای ناموافقی نیز وزیدن گرفت؛ همان دلالان و واسطههای کممایه سیاسی همیشگی که دولت و کردستان را جز در ترازوی منافع خود و دیدگاههای شخصی نمیبینند. حرفهایشان نه از سر دلسوزی، بلکه برای کسب سهم خود از قدرت است، در کمیناند تا هر حرکت سازندهای را تخریب کنند. این جریانها که سالهاست کردستان را چون شرکتی سهامی میان خود تقسیم کردهاند، این بار نیز تلاش کردند با طرح شعارهایی نظیر «وعدههایت با ما و وفا با دگران» یا نقدهای غیرمنصفانه نسبت به انتخاب استاندار کردستان، فضا را مشوش سازند. تا توانستند خودزنی کردند و چهرهای مخدوش از کردستان در افکار عمومی ایجاد کردند. این جریان که از ابتدای پیروزی انقلاب سنگ استاندار کورد و اهل سنت را بر سینه میزدند به محض معرفی استاندارد کورد و اهل سنت شروع به جوسازی کردند که چرا استاندار از خانوده شهدا نیست!؟ جلالخالق! حالا اگر خانواده شهدا بود حتما یک چیز دیگر را بهانه عرض اندام میکردند.
هنوز یک سال بیشتر از انتصاب استاندار نگذشته با اشاره اربابانشان، طرح حذف استاندار بومی را مطرح میکنند! این عده چندنفره که منافع شخصیشان در گرو ضعف مدیریت است، این روزها زبان به انتقاد گشودهاند و میکوشند از هر فرصت برای فشار بر دولت و استاندار بهره بگیرند تا شاید به اهداف خود برسند و استانداری سر کار بیاید مانند گذشته تنها جسمش در کردستان باشد و روحش در جای دیگر!
شنیدهها حاکی از آن است که پیش از سفر رئیسجمهور، حتی نامههایی با امضای جمعی محدود برای تغییر استاندار ارسال شده و برخی نیز در جلسات رسمی، مأموریت یافته بودند تا با رفتارهای نمایشی، فضا را متشنج کنند؛ اما واقعیت این است که مردم کردستان، برخلاف این گروه اندک، از آرامش، ثبات و توسعه استان حمایت میکنند. استاندار هم خوشبختانه بیهیاهو و پرتلاش، نشان داده که به جای شعار، کار و پیگیری مستمر را در دستور دارد و خود را درگیر این بازیهای فرسایشی نکرده است. او با نظارت دقیق، اعتبارات عمرانی را تا ریال آخر صرف پیشبرد پروژهها کرده و از بازگرداندن بودجهها به مرکز – آنگونه که در گذشته مرسوم بود – خودداری کرده است و سنگبنای توسعه کردستان را نه بر اساس سفارش و شعار بلکه بر اساس واقعیت برنامهریزی کرده است.
کردستان، سرزمین اصالت و فرهنگ است؛ جایی که مردمانش، چه در نایسر و ننله و چه در دوشان و تقتقان، با شرافت و عزت زندگی میکنند. آنکس که از این مردم سخن ناپسند میگوید، نه شناختی از فرهنگ دارد و نه احترامی به حرمت انسان.
سفر یکروزه دکتر پزشکیان به کردستان، هرچند کوتاه، اما پربار و هدفمند بود. ثانیهای از آن به بطالت نگذشت. منکر ضعفها نیستیم و به موقع هم بارها از آن سخن گفتهایم اما به فضای سیاسی فعلی میتوان دل بست که برآیند آن ثبات و توسعه متوازن است چرا که پای افراط و تفریط در کار نیست و چرخ استان بر مدار اعتدال و عقلانیت می چرخد.
کردستان امروز بیش از هر زمان دیگر، به وحدت، کار و امید نیاز دارد؛ نه جدالهای فرساینده سیاسی. خدمت به مردم، عبادتی است که نه بوق میخواهد و نه شعار. آنگونه که قرآن میفرماید: «فَأَمَّا الزَّبَدُ فَیَذْهَبُ جُفَاءً وَ أَمَّا مَا یَنْفَعُ النَّاسَ فَیَمْکُثُ فِی الْأَرْضِ...»
کف روی آب میرود، اما آنچه سودمند است، ماندگار میشود.
و در پایان، به قول سعدی شیرینسخن:
ذات بد نیکو نگردد، چونکه بنیادش بد است.