رۆژانپرس: کوه همیشه بیش از یک پدیدهی طبیعی بوده است. برای انسان، کوه نماد پایداری، صلابت و آرامش است؛ مکانی که در آن میتوان صدای درون را شنید و فاصلهای میان هیاهوی زندگی روزمره و سکوت بلند طبیعت یافت. هر سال در روز کوهنورد، ما نه فقط صعود به قلهها را جشن میگیریم، بلکه از روح کوهنوردی سخن میگوییم: از روحیهای که بر پایهی احترام، فروتنی، تلاش، و دانایی استوار است. کوهنوردی ورزشی است که در ظاهر با صعود و ارتفاع سروکار دارد، اما در باطن، سفری است به درون انسان. هر گامی که کوهنورد بر سنگ و برف میگذارد، تمرینی است برای اراده، صبر و شناخت خویش. کوه، جایی است که انسان در آن با محدودیتهایش روبهرو میشود و درمییابد که پیروزی واقعی، نه در فتح قله، بلکه در غلبه بر ترسها و ضعفهای درونی است. اما در کنار این جلوههای روحانی و زیبا، کوهستان چهرهای سخت و گاه خطرناک نیز دارد. هر ساله، خبرهای تلخی از حوادث کوهستان به گوش میرسد، اتفاقاتی که در بسیاری از موارد، نه به سبب قهر طبیعت، بلکه به دلیل ناآگاهی، بیتوجهی به هشدارهای هواشناسی، یا استفاده از تجهیزات نامناسب رخ میدهد. کوهستان، مجازات نادانی را بیدرنگ و بیرحمانه میدهد. اینجاست که مسئولیتپذیری و آموزش اهمیت مییابد. کوهنوردی، پیش از هر چیز، دانش و آگاهی میطلبد. احترام به کوه یعنی شناخت مسیرها، درک شرایط جوی، رعایت اصول ایمنی، و همقدم بودن با کسانی که تجربه و دانش کافی دارند. بسیاری از حوادث تلخ میتوانند با یک تصمیم آگاهانه یا یک آمادگی ساده پیش از صعود، هرگز رخ ندهند. روز کوهنورد، فرصتی است تا از کوهنوردان باتجربه، مربیان و امدادگران کوهستان تقدیر کنیم؛ کسانی که گاه در سختترین شرایط، برای نجات دیگران جان خود را به خطر میاندازند. اما این روز همچنین تذکری است برای همهی ما — که کوه نه عرصهی هیجانطلبی، بلکه میعادگاه احترام، نظم و خرد است.
بیایید در این روز، فرهنگ کوهنوردی را با تکیه بر سه اصل بنیادین پاس بداریم:
۱. آگاهی و آموزش مداوم – شناخت اصول فنی، مسیرها و خطرات طبیعی.
۲. احترام به طبیعت و محیطزیست – بازگرداندن کوه به همان پاکی که از آن گرفتهایم.
۳. روحیهی همکاری و همدلی – کوه به ما میآموزد که بزرگترین قلهها فقط در کنار هم فتح میشوند.
کوهها بخش جداییناپذیر از هویت سرزمین ما هستند. هر قله، داستانی از ایثار، تلاش و عشق به طبیعت را در خود دارد. روز کوهنورد را گرامی میداریم نه برای افتخار به صعودها، بلکه برای زنده نگه داشتن روحیهی آگاهی، مسئولیت و انسانیت. باشد که صعودهای ما، تنها بر فراز قلهها نباشد، بلکه بر فراز فهم، دانایی و احترام به طبیعت نیز شکل گیرد.