شهرداری زرینه با ورود دکتر احمد کوهی و اصلاح ساختار اداری، امید به تغییر را در دل مردم زنده کرد. دسترسی به منابع، فعالسازی سامانه ستاد و تلاش برای برگزاری مناقصهها، نوید روزهای تازهای میداد. اما حالا در واپسین روزهای فصل عمرانی، پروژهها هنوز روی کاغذ ماندهاند، پیمانکاران در انتظار قراردادند و اعتبارات در آستانه برگشت خوردن است. این یعنی هشدار جدی برای شهری که سالها تشنه توسعه مانده است.
اعتبارات آمدند، اما پروژهها هنوز پشت چراغ قرمز!
پرسشها بیپاسخ ماندهاند: چرا در سالهای گذشته این اعتبار جذب نشد و فرصتها بر باد رفت؟ چرا پیمانکارانی که در مزایده برنده شدند، کار را معطل گذاشتهاند؟ و چرا شهرداری با وجود تعیین هزینهها، قراردادها را مستند نکرده تا بودجه از ذیحسابی به حساب پیمانکاران منتقل شود؟
زرینه؛ قربانی وقتکشی یا بازیهای پنهان؟
آیا پای دستهای پشت پرده در میان است که ناکامی شورا و شهردار را کارگردانی میکنند؟ یا ضعف و کندی مدیریت شهری چنین سرنوشتی را رقم زده است؟ در هر دو حالت، بازنده اصلی مردم زرینهاند؛ مردمی که سالهاست وعده شنیدهاند و هنوز چیزی جز تأخیر و اتلاف منابع نصیبشان نشده است.
مردم وعده نمیخواهند، کار میخواهند!
اکنون فرماندار بهعنوان عالیترین مقام اجرایی شهرستان باید پاسخ دهد: آیا اجازه میدهد اعتباراتی که میتوانند زرینه را از رکود نجات دهند، بهسادگی برگردند؟ یا با نظارت قاطع، همکاری شورای تأمین و اجبار دستگاههای مربوطه، راه توسعه را هموار خواهد کرد؟
امروز زمان تصمیم است؛ فردا دیر است
زرینه دیگر تاب تجربه شکستهای تکراری را ندارد. امروز زمان تصمیم است: یا پروژهها با سرعت و شفافیت به جریان میافتند، یا تاریخ این شهر باز هم شاهد خاکخوردن فرصتها و بازیهای سیاسی خواهد بود.