در سفر اخیر معاون محترم رئیسجمهور، جناب آقای حسینزاده، از بیجار به سقز؛ دیواندره نهتنها مقصد نبود، که حتی محل توقفی کوتاه هم نشد. سفری که میتوانست فرصتی باشد برای شنیدن درد دلهای مردمانی رنجکشیده، تبدیل شد به عبوری خاموش از دیاری که سالهاست زیر سایه محرومیت نفس میکشد.مردم دیواندره از خود میپرسند:
چرا در این برنامه، جایی برای دیدار با آنان نبود؟
آیا دیواندره در نگاه دولت، منطقهای برخوردار محسوب میشود؟
آیا زیرساختهای فراموششدهی ما دیگر نیازی به بازدید و تخصیص اعتبار ندارد؟
یا این حذف ناخواسته، حاصل بیبرنامگی، ضعف پیگیری نمایندگان، یا ناهماهنگی در سطوح اجرایی بود؟
شهرستان دیواندره با داشتن ۶ کارخانه فعال تولید ادوات کشاورزی، یکی از قطبهای صنعتی این حوزه در کشور است؛ و همه این واحدها در مسیر عبور هیأت همراه معاون رئیسجمهور قرار داشتند. با این حال، چشم بر این ظرفیتها بسته شد و تمام توجه و اعتبارات سفر، به بیجار و سقز اختصاص یافت.
سؤال جدی ما این است: آیا مطالبهگری نمایندگان بیجار و سقز، بر ضعف پیگیری در حوزه انتخابیه ما غلبه کرده؟ یا این حذف، تصمیمی از پیشتعیینشده و ناعادلانه بود؟
مردم دیواندره از نماینده عالی دولت در استان، جناب آقای دکتر لهونی، انتظار دارند در مصوبات استانی آتی، سهم واقعی دیواندره را در محرومیتزدایی لحاظ کنند و حذف این شهرستان از برنامه سفر را با تخصیص عادلانه اعتبارات جبران نمایند.
همچنین از جناب آقای سعادت، که در دولت پیشین با پیگیری احداث جاده شهرک فیضآباد نقش مثبتی ایفا کرد، و از جناب آقای کنعان صالحی که همچنان پیگیر اعتبارات آن پروژه است، تقدیر میکنیم. امید داریم اینبار نیز، دلسوزان توسعه دیواندره در دولت و مجلس، با تصمیماتی مؤثر، به زیرساختهای فراموششده این منطقه جان تازهای ببخشند.
دیواندره ممکن است مقصد شما نبوده باشد، اما محرومیت آن هنوز منتظر تصمیم شماست.
عابد امینی