rojanpress.ir | عبدالله اوجالان: من به قدرت سیاست و صلح اجتماعی باور دارم، نه سلاح

عبدالله اوجالان: من به قدرت سیاست و صلح اجتماعی باور دارم، نه سلاح

عبدالله اوجالان، در بیانیه‌ای تاریخی در چارچوب «فرآیند صلح و جامعه دموکراتیک» با تأکید بر ضرورت عبور از مبارزه مسلحانه و حرکت به‌سوی سیاست دموکراتیک، اعلام کرد: «من به قدرت سیاست و صلح اجتماعی باور دارم، نه سلاح؛ و شما را نیز به تحقق این اصل فرا می‌خوانم.»
متن کامل بیانیه:
رفقای گرانقدر،
مرحله‌ای که جنبش رفاقت کمونالیستی ما به آن رسیده و وضعیت عینی آن، همچنین مسائل و راه‌حل‌ها، مرا بر آن داشت تا در قالب نامه‌ای جامع، بار دیگر پاسخ‌هایی روشنگرانه و خلاقانه ارائه دهم. این را وظیفه‌ای اخلاقی در قبال شما می‌دانم.
من همچنان از «فراخوان صلح و جامعه دموکراتیک» مورخ ۲۷ فوریه ۲۰۲۵ دفاع می‌کنم. پاسخ مثبت شما به این فراخوان در قالب «دوازدهمین کنگره انحلالی PKK» با محتوایی دقیق و جامع، پاسخی تاریخی تلقی می‌شود.
مرحله‌ی کنونی، ارزشمند و تاریخی است. تلاش رفقایی که نقش پل ارتباطی ایفا کردند نیز به همان اندازه ارزشمند و شایسته تحسین است.
در نتیجه تمامی این تحولات، من «مانیفست جامعه دموکراتیک» را تدوین کرده‌ام که باید آن را تحولی تاریخی تلقی کرد. این مانیفست، جایگزینی موفق برای «راه انقلاب کردستان» است که نزدیک به پنجاه سال قدمت دارد. من باور دارم که این مانیفست نه‌تنها برای جامعه تاریخی کرد، بلکه برای جوامع منطقه‌ای و جهانی نیز محتوایی تاریخی و اجتماعی دارد. هیچ شکی ندارم که نمونه‌ای موفق از سنت مانیفست‌های تاریخی است.
تمامی این تحولات در نتیجه دیدارهایی است که در زندان امرالی انجام داده‌ام. تأکید زیادی شده تا این دیدارها بر پایه‌ی اراده آزاد صورت گیرد.
مرحله‌ی کنونی مستلزم گام‌های عملی تازه است. این مرحله و گام‌های ضروری آن، ماهیتی تاریخی دارند. باید این را با دقت فهم کرد، به الزامات آن پایبند بود و در مسیر آن گام برداشت.
جنبش PKK که بر انکار هستی و هدف تشکیل دولت مستقل بنا شده بود، و استراتژی جنگ رهایی‌بخش ملی که بر آن استوار بود، به پایان رسیده است. اکنون وجود کردها به رسمیت شناخته شده و هدف اصلی محقق شده است. از این رو، ادامه آن به تکرار مفرط و بن‌بست می‌انجامد. بر همین اساس، روندی گسترده از نقد و خودانتقادی ادامه خواهد یافت.
با توجه به اینکه سیاست نمی‌تواند خلأیی را برتابد، این خلأ باید با برنامه‌ای تحت عنوان «صلح و جامعه دموکراتیک» و استراتژی سیاست دموکراتیک پر شود، آن‌هم با رویکردی حقوقی جامع. ما در مورد فرآیندی تاریخی و سرنوشت‌ساز سخن می‌گوییم.
در مجموع، کنار گذاشتن داوطلبانه سلاح و آغاز به کار کمیسیونی گسترده در چارچوب مجلس ملی ترکیه (TBMM) که با قانون تأسیس خواهد شد، اهمیت دارد. بدون گرفتار شدن در منطق تنگ‌نظرانه‌ی «اول تو، بعد من»، باید گام‌ها را با دقت و حساسیت برداشت. من مطمئنم که این گام‌ها بی‌ثمر نخواهند بود. صداقت را می‌بینم و اعتماد دارم.
در نتیجه، تلاش می‌شود تا گام‌هایی عینی‌تر و گره‌گشا برداشته شود. نکات اصلی از دیدگاه من چنین است:
رسیدن به هدف «صلح و جامعه دموکراتیک» تنها با مشارکت مثبت و جامع همه‌ی افراد ممکن است. نتیجه‌ای که از تمامی گفته‌ها می‌توان گرفت این است که PKK از هدف تشکیل دولت ملی دست کشیده و با این تغییر هدف، از استراتژی جنگ نیز صرف نظر کرده و به حیات خود پایان داده است. انتظار می‌رود که این مرحله تاریخی، بیشتر توسعه یابد.
ترک سلاح باید به‌گونه‌ای انجام شود که هم برای مجلس ملی ترکیه و کمیسیون مربوطه معنا داشته باشد، هم تردیدهای موجود در افکار عمومی را رفع کند و هم نشان‌دهنده‌ی پایبندی ما به وعده‌هایمان باشد. باید این امر را با صراحت در اختیار محافل ذی‌ربط و جامعه قرار دهید. تشکیل سازوکار ترک سلاح، فرآیند را به پیش خواهد برد. گذار داوطلبانه از مرحله‌ی مبارزه مسلحانه به سیاست دموکراتیک و حقوقی، نه شکست، بلکه یک دستاورد تاریخی است. جزئیات مربوط به این ترک سلاح مشخص و به‌سرعت اجرا خواهد شد.
دم پارتی که زیر سقف مجلس قرار دارد، همراه با سایر احزاب، وظایف خود را برای موفقیت این روند انجام خواهد داد.
در مورد شرط غیرقابل چشم‌پوشی مبنی بر آزادی من که در تمامی متون تصمیم‌گیری وجود دارد، باید بدانید که من هرگز آزادی خود را مسئله‌ای فردی تلقی نکرده‌ام. از دیدگاه فلسفی نیز، آزادی فردی نمی‌تواند جدا از جامعه باشد. هر اندازه فرد آزاد باشد، جامعه نیز آزاد خواهد شد و برعکس. پایبندی به این اصل، بدیهی است.
من به قدرت سیاست و صلح اجتماعی باور دارم، نه سلاح؛ و شما را نیز به تحقق این اصل فرامی‌خوانم.
تحولات اخیر منطقه، ضرورت و فوریت گام تاریخی برداشته‌شده را به‌روشنی تأیید می‌کند.
باید بگویم که با اشتیاق و امید فراوان، منتظر دریافت نقدها، پیشنهادات و مشارکت‌های شما در این فرآیند هستم. این مباحث، در سطح ملی، منطقه‌ای و جهانی، ما و نیروهای مدرنیته دموکراتیک را به مرحله‌ای نوین از برنامه‌ریزی نظری، راهبردی و تاکتیکی خواهد رساند. من برای این گذار، با تمام وجود آماده، مشتاق و پرانرژی هستم.
دعوت من برای دوره‌ی پیش‌رو این است که بر پایه تصمیمات کنگره و دیدگاه‌هایی که در این نامه ارائه شده، گام برداریم و تحولات سازنده‌ای رقم بزنیم.
با درود و محبت رفیقانه‌ی همیشگی،
۱۹ ژوئن ۲۰۲۵
عبدالله اوجالان
18 تیر 1404, 12:14
بازگشت