درخواست شهروندان از شهرداری سنندج برای بازنگری در طرحهای ناقص عمرانی
هدف از هر طرح عمرانی در شهر، بهبود کیفیت زندگی شهروندان، تسهیل تردد، کاهش هزینههای زمانی و روانسازی عبور و مرور است؛ اما آنچه امروز در منطقه «تکیه و چمن» سنندج اتفاق افتاده، نه تنها در راستای این هدف نیست، بلکه نتیجهای معکوس و سردرگمی به بار آورده است.
اجرای زیرگذر در انتهای بلوار «تکیه و چمن» و بسته شدن مسیر مستقیم این بلوار، عملاً این محلهی پرتراکم را در وضعیت بنبست قرار داده است. رانندگان تاکسی که پیشتر به راحتی و با کمترین مسافت میتوانستند ساکنان این منطقه را جابهجا کنند، اکنون برای برای رفتن به لاین برگشت، ناگزیرند از زیرگذر عبور کنند و در کمربندی آبیدر در مقابل پارک روجیار دور بزنند. این یعنی مصرف سوخت بیشتر، اتلاف وقت بیشتر، ایجاد ترافیک بیشتر، و در نتیجه نارضایتی بیشتر.
اما ماجرا فقط به رانندگان تاکسی محدود نمیشود. صدها خانوار ساکن در این محله نیز، هر روز درگیر آثار منفی این تصمیمگیری غیرکارشناسی هستند. طولانی شدن زمان دسترسی به نقاط مختلف شهر، سردرگمی در عبور و مرور و در نهایت تحمیل هزینههای پنهان روانی و اقتصادی، نتیجهای است که سهم این محله از طرحی به نام زیرگزار تکیه و چمن شده است.
شهروندان میپرسند چگونه ممکن است طرحی با عنوان تسهیل تردد، عملاً به انسداد تردد منجر شود؟
و اگر بنا به دلایل فنی یا مهندسی، مسیر سابق قابل بازگشایی نیست، چرا از ابتدا برای تأمین دسترسیهای جایگزین برنامهریزی نشده است؟ آیا بررسیهای میدانی، مشورت با ذینفعان، و ارزیابی تأثیرات اجتماعی طرح، بخشی از فرآیند تصمیمسازی مدیریت شهری نبوده است؟
ما از شهرداری سنندج میخواهیم در اسرع وقت با بررسی مجدد این طرح، راهی برای رهایی این محله از بنبست پیدا کند.
شهر جای آزمون و خطا نیست. زندگی شهروندان، نه در بروشورها و نقشهها، بلکه در خیابانها و کوچهها جریان دارد. اکنون چشم ساکنان «تکیه و چمن» به تصمیم شهردار دوخته شده است؛ تصمیمی که میتواند یکی از نقاط ضعف طرحهای عمرانی اخیر را به نقطه قوتی در تعامل و مسئولیتپذیری تبدیل کند.
با احترام،
جمعی از شهروندان ساکن محله تکیه و چمن - سنندج