مسئلە تصادف و جانباختن هموطنان به بحثی روزمره و پیش پا افتاده تبدیل شده است. بر اساس اطلاعات سازمان پزشکی قانونی کشور، در نیمه نخست سال ١٤٠٢، ده هزار و ۷۲۰ نفر در حوادث رانندگی جان خود را از دست دادند که این رقم در مقایسه با مدت مشابه سال قبل، که آمار تلفات ۹۹۰۴ نفر بود، ۸.۲ درصد افزایش یافته است. چنین آماری جای بسی تامل و اندیشیدن است.
قطعا سهم بعضی از استانهای کشور همچون کردستان از این آمار بیشتر است. کمتر خانوادهای از دیار کردستان -علیالخصوص مریوان- میتوان یافت که در سوگ عزیزی بر اثر سانحه رانندگی، ننشسته باشد.
مسئله خطای انسانی و عدم رعایت قانون و ضعف فرهنگی رانندگان و کیفیت پایین وسایل نقلیه به جای خود، اما نقاط حادثهخیز و خطرآفرین جادههای کردستان، مسئلهای است که به سادگی قابل چارهاندیشی و حل است؛ اما همیشە بالا بردن میزان جریمە کارساز نبودە و نخواهد بود و اگر اینطوری میبود باید نمودار نرخ تصادفات هرسال سیر نزولی میداشت.
زمانی جاده قدیم مریوان -سنندج و در فاصله مابین مریوان - سروآباد پیچ "تفلی" به پیچ مرگ و نزدیک "دانشگاه آزاد" به قتلگاه تبدیل شده بود؛ و کمتر هفتهای بود که مردم شاهد واژگونی وسایل نقلیه و ضرر جانی و مالی هم وطنان نباشند. خیلی آسان دو نقطه حادثه مذکور حذف و از آن تاریخ به بعد حادثهایی روی نداده است.
اما سهراهی نژمار، با توجه به آمار بالای تصادف در آن نقطه میطلبد که سەراهی مرگ نامگذاری شود. کمتر هفتەای است که حادثهای دلخراش در آن فاصله چند صدمتری روی ندهد و پیراهن عزا بر تن خانوادهای نپوشاند که آخرین مورد آن تصادف دیروز و متاسفانه جان باختن دو خانم جوان بود.
افتتاح جادەی جدید مریوان-سنندج با وجود منطقه گردشگری "هورامان"، وجود روستاهای زیاد منطقه "ژاوەرۆ" و جاده مواصلاتی با استان کرمانشاه و مضافا عبور و مرور مورچهآسای تانکرها و کامیونهای باری جاده بین المللی!!! تاثیر چندانی در کم نمودن ترافیک مابین مریوان -بیە کەڕە نداشتە است.
میطلبد که مسئولین امر و علیالخصوص جناب آقای استاندار و فرماندار، به صورت آنی و مسئولانه، آستین همت را بالا زده و برای همیشه این مشکل را برطرف کنند. چاره امر، اظهر من الشمس است و آن دوبانده نمودن و یا تعریض حداقل فاصله کانیدینار تا بیه کەڕە" است.
امید که به پیشنهاد را عملی کنند تا از این بیشتر شاهد ضررهای جانی و مالی و پسلرزههای مشکلات روانی -اجتماعی مرگ هموطنان، نباشیم.